Autocorrectietoetsen zijn handige ondingen. Als je niet oppast wordt kost 'kots' of koffie 'koffer' of duiten 'duiven', kuiten kan ook, en gezang 'gezaag' alhoewel die laatste twee soms hetzelfde betekenen. Een paar duiten in het zakje doen wordt dan algauw een paar kuiten in het zakje doen wat je niet geweten wil hebben. Typisch iets voor meedenkende computers die er eigenlijk nog niet veel van bakken tot nu toe. Waar die angst vandaan komt dat ze ooit ons brein zullen vervangen, weet ik niet. Vroeger toen de eerste stoomtreinen reden tussen Brussel en Mechelen waren er ook doemdenkers die beweerden dat mensen allerhande erge kwalen zouden opdoen door die grote snelheid. Koeien zouden dol door de weiden lopen en hun melk zou vergiftigd worden door de verstikkende rook. Sommige mensen lijken wel zo'n autocorrectietoets ingezwolgen te hebben. Niet dat als ze duiten bedoelen duiven zeggen of gezang en gezaag door elkaar halen. Was het maar zo. Nee, ze lopen steeds maar de ander te corrigeren, als een soort automatisme zoals iemand die zijn mes altijd aan de verkeerde kant van het bord legt. Het is nooit goed. Het moet altijd weer anders. Geen middel dat helpt om de correctietoets uit te doen braken of te doen verteren. Nee, het is als het onophoudelijk gepiep van de eerste Spoetnik, dat niet meer te stoppen is.