Wat is nu niet heerlijker dan zich te omhullen in een deken van verrukkelijke stilte?

Een rustgevende stilte die voelt als een warm bad na een vermoeiende tocht.

Zoals de stilte van het ruisen van de wind in de spaken van je fiets ver weg van het stadsgewoel.

De duistere stilte van het dansende godslampje in een kerk.

De nagalmende stilte na de laatste noot van het kerkorgel.

De stilte na de storm van de lawaaierige klein-meisjes.

De gesmoorde stilte van voetstappen in verse sneeuw.

De kuchende stilte tussen twee muziekstukken in een concertzaal.

De korte stilte na de laatste noot van het orkest.

De verwonderde stilte voor een schilderij.

De verstoorde stilte bij het vallen van een pen tijdens het examen.

De orgastische stilte in de armen van je geliefde.

De flikkerende stilte van verre scheepslantarens in de donkere zee.

De stilte van de zwijgende massa in een volgepakte metro.

De kletterende stilte van vork en mes in de refter van een monnikenklooster.

De stilte van het omslaan van een blad of van een ingehouden hoest in een wachtkamer.

De stilte van vissen onder water.

De natte stilte van de regen.

De ruisende stilte van bomen in de tuin.

De stilte van een kloppende specht.

Een ademloos luisterende stilte.

De stille krijtstrepen van een vliegtuig in het zwerk of de nachtelijke stilte van haar rood-groene flitsen wakend over haar verstilde vracht.

De zwevende stilte van een vliegtuigje dat in kringen hoogte zoekt.

De stilte van een moeder die haar kind zoogt.

De stilte van de slapende klein-meisjes achter in de auto.

De eenzame stilte.

De stilte van iemand die een boek leest.

De onderkoelde ijzige stilte.

Een stilte die te snijden is.

Een stilte die door merg en been gaat.

Zoals de stilte bij het wachten op de uitslag van het eindexamen.

De bezorgde stilte bij de deur waarachter je geliefde een medische ingreep ondergaat.

De ongeruste stilte wachtend op het resultaat van een medisch onderzoek.

De piepende stilte bij het binnengaan van een ziekenhuiskamer.

De pompende stilte van een beademde zieke.

De serene stilte van een overledene.

De in zichzelf gekeerde stilte van een rouwende, ontslagene of terminale zieke.

De stilte van het knerpend grint onder je voeten op een kerkhof.

De zwijgende stilte tussen twee kijvende echtelieden.

Een stilte die wacht op een teken om doorbroken te worden.