Na een lange reis via de Oostzee en de autoslaaptrein vanuit Helsinki waren we dan eindelijk voor dag en dauw aangekomen in Rovaniemi precies op de poolcirkel. De stad was nog in zijn winterslaap, Wat wil je als men begin juli maar tot tien moet kunnen tellen om de temperatuur af te lezen. Het schijnt dat het gebrek aan zon de mens depressief maakt, en geef de mensen eens ongelijk. Wie zou er niet moedeloos van worden wanneer de zon tijdenlang weigert om een kijkje boven de horizon te nemen. Je voelt je toch door God en alleman verlaten. Met een lange rit voor de boeg naar onze eerste stop op weg naar de Noordkaap hadden we in de stad van de kerstman geen tijd te verliezen. En ja hoor, Santa Claus village lag precies bovenop de poolcirkel die met een raar ding, een soort triomfboog, over de weg is gemarkeerd.  

Nu ja, of de Duitse kerstmarkten voor dit village moeten onderdoen, ik weet het niet zo. Maar niet getreurd. We kunnen er een kerstkaart op de bus doen met een stempel van de Village, die rond kerstdag bij ons en de kinderen in de bus zal vallen. Een beetje raar om nu al een kerstwens op de bus te doen maar alla voor de kerstman hebben we dat over, nietwaar. En op vakantie zijn we in een gulle stemming. 

Maar ... alsof de kerstman zich van jaar vergist had kwam geen enkele kaart aan op zijn bestemming. En wie durft dan te beweren dat die kerstman geen nepperd is, deze pure uitvinding van de commercie, net zoals die rare Village, die in de zomer glühwein, wintersokken en wintertruien aanbiedt.