Gesprekken met een stervende

“Moet dat nou?” vraagt iemand aan een stervende.
De stervende reageert niet en sterft onvermoeibaar door.
“Je hebt altijd al je eigen gedacht gedaan” klinkt het verwijtend
De stervende rochelt.
“Ga je me nu nog tegenspreken ook?”

Een ander buigt zich over de stervende en fluistert.
“Ik ben het ... “IK...! Weet je wel?”
De stervende sterft onverdroten voort en rochelt.
“Zie je wel dat hij me na zovele jaren nog herkent!” klinkt het triomfantelijk
De stervende houdt op met rochelen.
“Ik wist het. Maar nu ben ik het zeker. Je hebt me nooit gemogen. Was ik maar niet gekomen”.