Wachten op een gast die komen zal.... Een gast waarvan je weet dat hij de rust van jouw huis zal verstoren en er een deel van zal innemen. Waarvan je weet dat hij bijna drie dagen lang het ritme van je dag zal beheersen, of je het nu wel of niet wilt. Van zodra je het bed uitgestapt bent totdat je er weer induikt. De stilte voor zijn komst is als de luwte voor een storm van een nog ongewisse kracht. Een gast met een vreemde taal, die nauwelijks jouw naam op de juiste manier uitspreekt en je naar woorden doet zoeken. Een gast die je van hot naar her zult sleuren om hem te behagen terwijl er geen tijd overblijft voor jezelf. Alles zal draaien om deze gast, zijn wensen, zijn tempo, zijn eetgewoonten. Zijn ellenlange verhalen zul je met geveinsde interesse aanhoren. Steeds maar in gesprek blijven. Het toneelspel opvoeren van je gastvrijheid. Totdat je blij bent dat de gast weer vertrekt. Even plots als hij gekomen is, verdwijnt in de anonimiteit van de trein. Waarna je als een uitlopende inktvlek het verloren terrein langzaam weer inneemt. Je eigenheid beetje voor beetje terug in bezit neemt. De welzalige rust van het huis over je heen laat komen.